چه لحظه ها که حضورت رو فراموش کردم اما تو فراموشم نکردی ,چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور , تو را از یاد بردم ,اما تو همیشه به یادم بودی و.وقتی خسته از همه جا و همه کس ناامیدانه به تو پناه اوردم تو پناهم دادی. وقتی سرنوشت,منو سر دو راهی قرار داد تو راه درست رو بهم نشون دادی , وقتی از ادم های دوروبرم دلم گرفت و دنیا غم هاشو بهم ارزونی کرد تو به قلب من ارامش دادی ,تو با حضورت به خنده هام هدف دادی به گریه هام دلیل دادی به زندگیم و به نفس کشیدنم رنگ دادی..وقتی میسوختم تو لذت پختن روحم رو به من چشوندی.وقتی برای اولین بار از دیگران حرف ناحق شنیدم راه تازه ای برام باز کردی تا گذشت و بخشش رو یاد بگیرم .زندگی وقتی برای من معنا داره که تو کنارم باشی چون میدونم تو همهی اون چیزایی که لازمه من بدونم بهم میگی. زندگی بهانه میخواهد چه بهانه ای قشنگ تر از تو. دوستت دارم !!!